Z 8300-4200 p.n.e. pochodzą najstarsze znaleziska mezolityczne, które świadczą o rozwijającym się na tych terenach osadnictwie. W I wieku przed naszą erą zaczęła się w okolicach Lęborka rozwijać kultura oksywska. W IV wieku naszej ery na terenie obecnego Lęborka powstała osada kultury wielbarskiej, która ta miała kontakty handlowe z imperium rzymskim. W 1285 roku Lębork otrzymał z rąk Mieściwoja II prawa miejskie, jednak słabo udokumentowano ten fakt tak też wielu historyków poddaje go wątpliwości. 1295 rok przyniósł Lęborkowi zmiany, na mocy których został on oddany wraz z większością Pomorza Gdańskiego pod władzę króla Polski Przemysława II. W 1308 –n 1310 roku Lębork został przejęty przez Krzyżaków, którzy zbudowali w nim zamek. Po zwycięstwie pod Grunwaldem oddział polski wraz z pomocą ludności Lęborka odbił krzyżakom miasto. W 1658 roku miasto zostało spalone przez Szwedów, którzy wycofywali się z kraju. 1860 rok był bardzo ważnym dla całej ludzkości, gdyż właśnie wtedy urodził się Paweł Nipkow, który wynalazł telewizję. W latach 1893 – 1909 zabudowa Lęborka została zupełnie zmieniona na wskutek wybuchających w nim licznych pożarów, które z łatwością trawiły istniejące budynki. Dziś Lębork leży na pojezierzu Gdańskim i rozkwita ciesząc się swoją piękną historią.
Historia Lęborka
Kartuski Klasztor
O dom zakonny od początku diabli ludzie świeccy, konwersi i donaci. Pełnili oni funkcje zarządców folwarcznych, młynarzy oraz piwowarów, a także młynarzy, szewców i golarzy pod opieką ojca prokuratora. Z czasem wśród tych ludzi znalazł się fundator kartuzji Jan z Rózęcina. Przekazł zakonowi wszystko co posiadał i jako podopieczny w 1397 roku na rok przed swoją śmiercią został przyjęty do grona braci i laików. Dzięki odpowiedniemu gospodarzeniu bardzo szybko posiadłości kartuzów zaczęły się rozrastać. Z czasem ogarnęły aż 42 miejscowości na Kaszubach i Żuławach. Klasztor wzbogacał się dzięki dochodom z młynów, browarów, cegielni, gorzelni,
hut szklanych, kuźnic, tartaków, papierni, wapienników a także karczem oraz dzięki wielu przywilejom. Również w Gdańsku kartuzi mieli swoje posesje, które albo były wynikiem darowizn, albo zostały przez klasztor zakupione. Nie wszystko tutaj jednak odbywało się całkiem legalnie. Według miejskiego prawa, klasztory nie mogły posiadać w mieście własności. Jako jedyny Dwór kartuski został zapisany na zakon, dzięki odpowiedniej zgody Rady Miejskiej w 1453 roku. Inne własności klasztoru figurowały w księgach na nazwiskach fikcyjnych.
Legendu Kartuz
Krąży kilka legend, które powiązane są z Kartuzami. Jedną z najważniejszych jest legenda o ich powstaniu. Otóż pewna piękna panna z bogatego rodu z Różęcina zaczęła porównywać się z postacią Matki Bożej znajdującej się na obrazie w kaplicy na jej posiadłości. Za wszelką cenę chciała być piękniejsze. W pewnym momencie po nieudanej próbie rzekła : „Niech mnie diabli wezmą, a muszę być piękniejsza.” Słysząc to nadgorliwie porwali ją diabli, po pannie zostały tylko pantofelek, który został znaleziony przez pasterza na granicy różęcińskich włości. Brat próżnej dziewczyny w celu zadośćuczynienia za jej grzech postanowił ufundować klasztor. Równie ciekawą legendą jest legenda o zatopionym zamku. Jest ona związana z Jeziorem Cichym, gdzie na jego brzegu raz na sto lat pojawia się księżniczka błagając o ocalenie. Pewnego razu ową księżniczkę zauważył pasterz, który pasł owce w tych okolicach. Postanowił ją ocalić. Wziął ją na ręce, tak jak mu kazała, aby mógł ją przenieść przez wodę. Zapomniał jednak o przestrodze, aby się nie oglądać, dziwne głosy w połowie drogi skłoniły go, aby obejrzał się za siebie. Wtedy zobaczył w połowie wyłoniony z wody zamek, który momentalnie powrotem znikną pod woda wraz z płaczącą księżniczką.
Kartuzy – historia
Kartuzy to przepiękna miejscowość, o której istnieniu widomo już z zapisków pochodzących z 1391 roku. Z tego roku pochodzi akt erekcyjny kościoła kapłańskiego. Wiadomo, ze w 1418 roku w Kartuzach była karczma, o której również znaleziono informacje. Następnie najprawdopodobniej podczas wojny trzynastoletniej wioska została zniszczona. Po tym zdarzeniu Kartuzy nie mogły się podźwignąć. Dopiero w 1570 roku wieś liczyła trzech zagrodników, a w 1590, pięciu. Zobowiązani oni byli do prac wkoło wszelkich potrzeb klasztornych. W XVII wieku na przyklasztornym folwarku znajdowało się już dwadzieścia zagród ratajów. Na folwarku tym pracowali również rzemieślnicy. W Kartuzach działał również karczmarz i lemani, którzy pracowali za 50 złotych rocznie. Więź kartuzów z ludnością kaszubską była nikła. Surowa reguła zakonna bardzo odgraniczała ich od innej ludności . Bardzo często prowadzono działania kolonizatorskie, w ten sposób sprowadzono niemieckich pobratymców, wynikało to z faktu, iż bardzo często ojcami ludności kartuskiej byli Niemcy. Luteranami obsadzano opustoszałe, bądź nowopowstałe wsie, w szczególności zajmowali oni wysokie stanowiska sołtysów, młynarzy, karczmarzy itp.
Kaliskie ciekawostki
Kalisz jest miastem z bogatą historią, zatem w planach władz miasta jest przywrócenie go do miana statusu miasta wojewódzkiego. W ten sposób planowane jest utworzenie nowego województwa, które miałoby nosić nazwę środkowopolskiego. Swoim zasięgiem miałoby objąć miasta takie jak: Konin, Ostrów Wielkopolski oraz Sieradz. To w Kaliszu urodził się Stefan Szolc-Rogoziński, który jako jeden z dwóch polaków był organizatorem pierwszej naukowej wyprawy do Afryki. Władze Kalisza planują powiększyć miasto uwłaczając w jego gra nice pobliskie miejscowości. Dzięki temu miastop miałoby się stać bardziej atrakcyjne dla inwestorów, a liczba jego ludności podniosłaby się do 115 tysięcy mieszkańców. To od nazwy Kaliskiej dzielnicy wzięła swoją drugą nazwę druga piłka ręczna, zwana szczypiorniak. Kalisz jest siedzibą Polskiego Związku Snookera i Bilarda Angielskiego. W ubiegłych latach z roku na rok Tour de Pologne miał swoją metę właśnie w Kaliszu. W mieście tym ostatni swój dzień w ojczyźnie spędził Fryderyk Chopin. Jest to kilka z wielu ciekawostek o Kaliszu, gdzie życie rozwija się bardzo dynamicznie.
Historia Miasta Kalisza
Kalisz był ważnym ośrodkiem na trasie bursztynowego szlaku. Niektórzy historycy utożsamiali Kalisz z Calisią, która znana jest ze wzmianek Ptolemeusza z Aleksandrii pochodzących z II wieku naszej ery. Od IX wieku Kalisz był osadą kasztelańską, jego nazwa wywodzi się jednak od archaicznego słowa „kał” oznaczającego bagna, mokradła. W okolicy Kalisza obecni byli Celtowie, dlatego istnieje również prawdopodobieństwo, ze nazwa miasta wywodzi się od celtyckiego słowa cal, oznaczającego potok, rzekę. Prawa miejski Kalisz otrzymał w latach 1253-1260 na mocy prawa magdeburskiego. W czasie rozbicia dzielnicowego państwa polskiego był on stolicą osobnego księstwa. W XIX wieku Kalisz był bardzo ważnym ośrodkiem kalisko-mazowieckiego okręgu przemysłowego. Obecnie jest bardzo ważnym ośrodkiem naukowym i religijnym. Na początku XIX wielu Kalisz stał się siedzibą stronnictwa politycznego Kaliszan dążącego do reform gospodarczych. W 1813 roku, a dokładniej 13 lutego, doszło do bitwy pod Kaliszem, gdzie oddziały saskie korpusu Rayniera zostały rozbite przez rosyjski korpus Witzingerodego, który po bitwie zajął Kalisz. Kalisz od zawsze był miastem wielonarodowościowym. Z danych wynika, że w 1860 liczył 12 835 mieszkańców, w tym zaledwie 47% Polaków i aż 34% Żydów oraz 19% Niemców.
Zabytki Kalisza
Kalisz to przepiękne miasto, bogate w liczne zabytki. Katedra pod wezwaniem świętego Mikołaja jest najpiękniejszym z zabytków architektonicznych tego miasta. Kościół katedralny znajduje się zaledwie minutę drogi o rynku głównego. Katedra ta jest najstarszym zabytkiem w Kaliszu, została wzniesiona z fundacji księdza Bolesława Pobożnego w 1253 roku. W 1303 roku obecna katedra stała się kościołem parafialnym i tak też została poświęcona. Kościół został spalony w 1560 i 1609 roku, odbudowano go w 1612 roku. Katedra była wielokrotnie restaurowana. Kościół pod wezwaniem świętej rodziny to kolejny zabytek architektury sakralnej. Jest to barokowy kościół parafialny zbudowany w latach 1665-1673 dla Zakonu Reformatów. W 1918 roku został jednak przekazany nazaretankom. Wnętrze kościoła zostało wyrzeźbione w drewnie, ołtarz jest w stylu barokowym, a wnętrze wraz z ambonom w rokokowym. Piękną ozdobę kościoła stanowi 12 płaskorzeźb apostołów. W Kaliszu można zobaczyć również przepiękny zespół klasztorny pobernardyński. Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny początkowo był drewniany, obecnie jest murowany, a przebudowany został w 1607 roku. Pięknymi zabytkami są również: Dawny Pałac Pułaskich, Dawna szkoła Województwa oraz m.in. Baszta Dorotka.
Historia Miasta Jaworzna
Badania dowodzą, że już w młodszej epoce kamienia na ziemi obecnego Jaworzna staniało osiedle ludzkie. Na powierzchni wzgórza Grodzisko znaleziono również zarysy wczesnośredniowiecznych wałów, które świadczą o istnieniu w tym, czasie osady. Pierwsze zapiski o mieście pochodzą dopiero z 1229 roku. W 1335 roku powstała tutaj parafia przyjmując imię świętego Wojciecha. Podlegała ona początkowo biskupom krakowskim. W Jaworznie wydobywano niegdyś srebro oraz ołów z galeny, następnie rudę cynku i żelaza, w mieście tym powstała również pierwsza w Polsce kopalnia węgla kamiennego. Od tego czasu, do dziś w Jaworznie wydobywany jest ten surowiec. Po II rozbiorze Polski Jaworzno znalazło się pod zaborem austriackim, następnie wchodziło w skład księstwa Warszawskiego, później właśnie na tym mieście kończyło się terytorium formalnie niepodległej Rzeczypospolitej krakowskiej. Pod okupacją niemiecką miasto znalazło się podczas II wojny światowej. Nazwa miasta miała zostać pierwotnie zmieniona na Arnshalde w celu germanizacji ludności zamieszkującej te tereny. Nie udało się jednak zmienić nazwy, jednak otworzono tuta później niemiecki obóz koncentracyjny Auschwitz, inaczej zwany Oświęcimiem, którego więźniowie pracowali w jaworznickich kopalniach. {Po wojnie obóz zamieniono w więzienie i funkcjonował on dalej.
Zabytki Jaworzna
Jaworzno jest niezwykłym miastem, w którym można znaleźć liczne zabytki. Jest to miasto z wielowiekową kulturą, a co za tym idzie również i historią. Liczne atrakcje turystyczne przyciągają turystów. Budynek dawnej rzeźni w Ciężkowicach pochodzący z końca XVIII wieku jest niezwykłym zabytkiem techniki. Kolegiata Św. Wojciecha i św. Katarzyny z XVI wieku z cudownym obrazem Matki Bożej Jaworzyckiej jest cudownym zabytkiem, celem pielgrzymek oraz licznych wycieczek. W Jaworznie warto zobaczyć również studnię z Jeleniu z XVII wieku oraz cmentarz pechnicki pochodzący z XVIII wieku. Po terenie całego miasta rozsianych jest ponad czterdzieści kapliczek i krzyż y podróżnych, przeważnie pochodzących z XIX wieku. W Jaworznie warto odwiedzić Muzeum Miasta Jaworzna istniejące od 1972 roku. Można w nim zobaczyć zgromadzone wyeksponowane przedmioty kultury materialnej oraz dzieła sztuki mające bezpośredni związek z regionem jaworznickim i samym miastem. Pierwszymi eksponatami muzeum były przejęte od kopalń zbiory starych map i planów górniczych. W dużej mierze muzeum pomogli członkowie PTTK, którzy przekazali w darze dla muzeum sprzęty domowego użytku, narzędzia gospodarskie oraz prace wielu plastyków amatorów.
Atrakcje turystyczne Jaworzna
Jaworzno jest bardzo urokliwym miastem, bogatym w atrakcje turystyczne. Kryty basen jest ogólnodostępny codziennie w godzinach od 8.00 do 20.00. Dla najmłodszych dostępny jest m.in. brodzik z płytką wodą. Dla starszych osób dostępne są spiralne zjeżdżalnie, jacuzzi, bicze wodne, sucha sauna i parowa w ramach biletu wstępu, a wszystko to w ramach biletu wstępu. Na terenie basenu można skorzystać również z usług masażysty i solarium. Ulubionym miejscem spotkań sobotnio niedzielnych dla tutejszych mieszkańców jest zalew Sosina. Czas Tm lubią również spędzać wędkarze i turyści. Zalew ten znajduje się z dala od miasta na zalesionym terenie, dzięki czemu stanowi piękną atrakcję turystyczna ubogacającą region. Nad zalewem znajduje się strzeżone kąpielisko, plaża, boisko do gry w piłkę plażową, amfiteatr oraz domki campingowe. W Jaworznie istnieje MM Spa, gdzie prowadzona jest terapia na bazie wody z morza martwego. Jest to mini kurort, gdzie stosuje się również kosmetyki Sea of Spa woda w basenie jest podgrzewana i filtrowana. Jest to miejsce gdzie można odda się niezwykłemu relaksowi i gdzie można niewątpliwie odpocząć. Na terenie Jaworzna dostępne są cztery korty tenisowe o nawierzchni ceglanej, z której mogą bez problemów korzystać turyści.